About Me

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขจิ้งจอกกับกา (A fox and a crow)

สุนัขจิ้งจอกกับกา
A fox and a crow



ในเช้าที่สดใสวันหนึ่ง สุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์กำลังเดินเล่นอยู่ในป่า และตามกลิ่นด้วยจมูกที่ดีของมันเพื่อหาของกิน มันบังเอิญเห็นอีกาตัวหนึ่งคาบเนื้อชิ้นใหญ่บินผ่านมา "ไม่ต้องหาอาหารอีกต่อไป" สุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์คิด "ที่นี่มีอาหารเช้าแสนอร่อยสำหรับฉันแล้ว"
 
มันเดินไปที่โคนต้นไม้ที่อีกากำลังนั่งอยู่และเงยหน้าขึ้นมองอย่างชื่นชม พร้อมกับพูดขึ้นว่า "สวัสดี ท่านอีกาผู้สวยงาม"

อีกาหันหน้าด้านหนึ่งมองดูจิ้งจอกอย่างน่าสงสัย แต่มันยังคาบเนื้อในปากไว้แน่นและไม่ตอบกลับคำทักทายของเจ้าสุนัขจิ้งจอกแต่อย่างใด

สุนัขจิ้งจอกพูดต่อไปว่า "เธอเป็นสัตว์ที่มีเสน่ห์เหลือเกิน!", "ขนของเธอช่างเปล่งประกาย! รูปร่างที่สวยงามและปีกอันแสนงดงาม! ช่างนกที่วิเศษเหลือเกิน มีเสียงที่แสนน่ารัก ทุกอย่างช่างเพียบพร้อมไปหมด คุณช่วยร้องเพลงสักหนึ่งเพลงได้ไหม ฉันจะได้รู้ว่าฉันควรเรียกเธอว่าราชินีแห่งนก"

อีกาฟังคำประจบประแจงเหล่านี้จนลืมความสงสัยทั้งหมดที่มีและลืมอาหารเช้าของมันด้วย มันต้องการที่จะได้ชื่อว่าเป็นราชินีแห่งนก ดังนั้นมันจึงเผลออ้าปากกว้างเพื่อเปล่งเสียงร้องเพลงให้ดังกึกก้องตามที่เจ้าสุนัขจิ้งจอกร้องขอ จนทำให้ก้อนเนื้อที่คาบอยู่ตกลงไปในปากของเจ้าสุนัขจิ้งจอกที่อ้าปากคอยอยู่เบื้องล่าง

“ขอบคุณ” เจ้าสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์พูดอย่างไพเราะพร้อมกับเดินจากไป "คุณมีเสียงที่ดังใช้ได้นะ แต่ปัญญาของคุณอยู่ที่ไหน?" สุนัขจิ้งจอกพูด ก่อนที่เขาจะหายตัวไปในพริบตา

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :คนที่ประจบประแจงเกินจริงมักมาจากคนที่หวังผลประโยชน์
 
One bright morning, a sly fox was strolling in the forest and following his sharp nose in search of a bite to eat. when it accidentally noticed a crow flying by with a large piece of meat in its beak. "No need to search any further," thought sly fox "Here is a dainty bite for my breakfast"

Up he trotted to the foot of the tree in which the Crow was sitting, and looking up admiringly, he say, "Hello, beautiful crow!"

The Crow, her head cocked on one side, watched the Fox suspiciously. But she kept her beak tightly closed on the meat and did not return his greeting.

The fox continued speaking "What a charming creature she is!", "How her feathers shine! What a beautiful form and what splendid wings! Such a wonderful Bird should have a very lovely voice, since everything else about her is so perfect. "Could you sing just one song, I know I should call her Queen of Birds."

Listening to these flattering words, the Crow forgot all her suspicion, and also her breakfast. She wanted very much to be called Queen of Birds. So she opened her beak wide to utter her loudest caw, and down fell the meat straight into the Fox's open mouth.

"Thank you," said sly fox sweetly, as he walked off. you have a voice sure enough. "But where are your wits?" said sly fox before he disappeared in a flash.
 
Moral of the story :  The flatterer usually come from those with hidden agendas.
  
VOCABULARY
fox (n.) สุนัขจิ้งจอก
crow (n.) อีกา
wing (n.) ปีก
meat (n.) เนื้อ
beak (n.) จะงอยปาก
sly (adj.) เจ้าเล่ห์

Post a Comment

0 Comments